Lokalni Twórcy - Biblioteka w Drużbicach

Zdzisław Stanisław Bolanowski (Bolan) – zawodowo artysta plastyk

Projektant wnętrz i ogrodów, mebli i kominków, rzeźbiarz i malarz, autor i właściciel pierwszego i pewnie jedynego w Polsce domu przykrytego ziemią – nowoczesnej ziemianki, z amfiteatrem na dachu. Ekologicznego, ekonomicznego budynku, na którego utrzymanie wystarcza emerytura (nie mundurowa, ani nie VIP-owska).

Poza zawodem, wydawca, ilustrator i współautor, jednej książki; „Bajki na miesiąc nie tylko miodowy”, zaangażowany społecznie organizator spotkań dyskusyjnych i towarzyskich w tym tradycyjnej „marzanny” (witanie wiosny) i „gęsiny” (Święto Niepodległości).

Niezależny finansowo od 17 roku życia. Najpierw jako technik geodeta, następnie, po studiach finansowanych korepetycjami, bez etatowy projektant. Niezależny również politycznie. Jedyna przynależność to Kościół Katolicki i Związek Polskich Artystów Plastyków. Urodzony we Lwowie, trochę z przymusu a trochę z wyboru wielokrotnie zmieniał adresy, tak w Polsce, jak i za granicą, aż do 2010 roku, kiedy to właśnie w naszej okolicy, znalazł i po swojemu urządził kawałek własnego małego raju.

Więcej w Internecie: www.bolan.pl, www.akwarela.bolan.pl, https://www.facebook.com/bolanowski.zdzislaw,

Aleksander Chmiel – pasjonat przyrody, krytyk sztucznej inteligencji
i zwolennik używania własnego rozumu.

Po bardzo aktywnym życiu zawodowym przyszedł czas na oddanie się fotograficznej aktywności skoncentrowanej na przyrodzie. Głównym, choć nie jedynym, terenem moich foto-sesji jest otoczenie siedliska we wsi Zwierzyniec oraz bliższe i dalsze okolice w gminie Drużbice.

Fotografowanie przyrody jest dla mnie sposobem na jej lepsze poznawanie i wtapianie się w nią. Jest także mobilizacją do wyjścia z domu przed świtem, kiedy pierwsze światło przebija się przez mgłę na łąkę i pobliski las.

Moje fotograficzne credo – wstań przed słońcem. Doznaniami, które utrwalam na zdjęciach, dzielę się szerzej na wystawach i w Internecie. No bo jakże nie pokazywać tego, czego większość z nas nie widzi, bo nie ma na to czasu, okazji czy cierpliwości. Na emeryturze mam czas, mam okazję i mam cierpliwość.

Zapraszamy do odwiedzenia strony poświęconej przyrodzie :https://naturephotocloseup.eu/

JAKUB MIKUŁOWSKI – FOTOGRAF

Filolog, nauczyciel i tłumacz języka angielskiego. Fotografią zajmuję się od kilku lat początkowo było to hobby i odskocznia od pracy, a obecnie jest to pełnoprawna pasja oraz plan na każdy wolny weekend. Zaczynałem od lornetki, potem pojawił się teleskop, aparat, kolejny aparat i w końcu obiektyw; zdecydowanie nie ostatni.

Spośród wszystkich dziedzin, którymi się zajmuję, to właśnie dzikiej przyrodzie poświęcam najwięcej czasu. Lubię nasze lasy i miałem wiele bliskich spotkań z ich mieszkańcami. Ku mojemu zdziwieniu,
w większości przypadków zwierzęta przychodzą same i akceptują moją obecność, o ile pozostaję w bezruchu. To ogromny przywilej móc obserwować je z tak bliska, a fotografia pozwala mi dzielić się tymi doświadczeniami z innymi.
https://www.facebook.com/profile.php?id=100005222822799

Anna Wędzik-Dryja – Malarstwo i rękodzieło

Mieszkanka Kazimierzowa (gmina Drużbice), która w swojej twórczości łączy precyzję zawodową z bezgraniczną miłością do natury.

Z zawodu jest technikiem dentystycznym, co wymaga niezwykłej dokładności i zmysłu estetycznego. Prawdziwym ujściem dla jej kreatywności jest jednak sztuka. Ogromną pasją pani Anny jest malarstwo, rękodzieło oraz przyroda, która stanowi dla niej zarówno największą życiową miłość, jak i główne źródło artystycznej inspiracji. Jako wielka miłośniczka zwierząt i otaczającego nas świata, to właśnie im najczęściej poświęca swoje płótna.

Dorobek artystyczny i wystawy

W swoim dorobku posiada już setki mniejszych i większych obrazów. Twórczość Anny Wędzik-Dryji spotkała się z uznaniem publiczności zarówno na poziomie lokalnym, jak i ogólnokrajowym. Jej prace można było podziwiać podczas:

Wystawy w renomowanej Pracowni „Domin” w Warszawie,
Trzech indywidualnych wystaw zorganizowanych w Gminnej Bibliotece Publicznej w Drużbicach.

Plany na przyszłość

Artystka nie zwalnia tempa i ma jasną wizję swojego kolejnego artystycznego kroku. W przyszłości planuje stworzyć wyjątkowy cykl obrazów dokumentujących gminę Drużbice oraz jej malownicze okolice, uwieczniając lokalne piękno dla przyszłych pokoleń.

Galeria prac i kontakt

Bieżące efekty pracy pani Anny, nowe obrazy oraz rękodzieło można regularnie śledzić w mediach społecznościowych. Zapraszamy do odwiedzenia jej profilu na Instagramie: Anna Wędzik-Dryja (@paint__anna)

Krzysztof Seweryn Urban

Od wielu lat związany jest z edukacją, kulturą i działalnością artystyczną. Muzyka i słowo towarzyszą mu od zawsze. Śpiewał w chórach oraz był członkiem męskiego zespołu wokalnego The Singing Heads. Okazjonalnie prowadzi koncerty i wydarzenia kulturalne w Łodzi, Zgierzu i Drużbicach.

Interesuje się poezją i twórczością literacką. Był członkiem grupy poetyckiej „18:05”, a jego wiersze prezentowane były w ramach programu „Wystawy w wystawach” w Bełchatowie. Nadal pisze – głównie do szuflady – traktując słowo jako sposób zatrzymywania myśli, emocji i ulotnych chwil.

Tworzy również własną muzykę – komponuje utwory do szkolnych przedstawień teatralnych, pisze piosenki oraz krótkie formy instrumentalne. Szczególne miejsce w jego działalności zajmują projekty łączące muzykę, głos i refleksję nad codziennością.

Po latach pracy w edukacji odkrył, że równie ważne jak nauczanie jest umiejętność zatrzymania się na moment i spojrzenia na życie z większym spokojem. Lubi słuchać ludzi, obserwować świat i zamieniać codzienne doświadczenia w opowieści.

Pod pseudonimem ZΣUS tworzy autorskie projekty spoken word, w których słowo mówione spotyka się z muzyką. Jest autorem, między innymi, albumu „Chwile przy oknie” oraz projektów „Powrót do siebie” i „Dla… (trzy listy)”. Jego twórczość dostępna jest na platformach streamingowych i koncentruje się wokół tematów bliskich każdemu człowiekowi – pamięci, relacji, przemijania, wdzięczności oraz piękna zwyczajnych chwil.

Nie szuka wielkich manifestów. Bardziej interesują go rzeczy pozornie zwyczajne – rozmowa przy oknie, wspomnienie, cisza po burzy czy uśmiech, który pozostaje w pamięci na dłużej.

Więcej w internecie: https://www.zeus-spokenword.pl/

Emilia Michałowska (z domu Marciniak)

Lokalna poetka, animatorka kultury i miłośniczka tradycji

Data urodzenia: 20 czerwca 1946 r.
Data śmierci: 1 grudnia 2007 r.

Emilia Michałowska była postacią niezwykłą, której życie i serce od urodzenia aż do ostatnich chwil były nierozerwalnie związane z Drużbicami. To właśnie tutaj dorastała, zakładała rodzinę i czerpała inspirację do swojej działalności artystycznej oraz społecznej. Prywatnie była dumną i oddaną matką dwójki dzieci: Małgorzaty i Grzegorza.

Twórczość literacka i plastyczna

Pani Emilia posiadała niezwykłą wrażliwość na piękno otaczającego świata, którą przelewała na papier. Jej najcenniejszą spuścizną są cztery tomiki rękopisów wierszy. Każdy z utworów niesie w sobie ładunek emocjonalny i osobiste spojrzenie na codzienność, a wyjątkowego charakteru nadają im własnoręcznie wykonane przez autorkę ilustracje. Ta unikalna, rzemieślnicza forma sprawia, że jej dzieła są nie tylko świadectwem talentu literackiego, ale i pięknym pamiątkowym artefaktem lokalnej kultury.

Serce oddane społeczności

Obok pasji twórczej, Emilia Michałowska całe swoje dorosłe życie poświęciła pracy na rzecz lokalnej społeczności. Była filarem i niezwykle aktywną członkinią Koła Gospodyń Wiejskich w Drużbicach, gdzie dbała o kultywowanie tradycji, integrację mieszkańców oraz przekazywanie regionalnego dziedzictwa młodszym pokoleniom. Jej głos przez lata uświetniał również uroczystości religijne i patriotyczne – jako wieloletnia chórzystka z pasją angażowała się w życie chóru kościelnego.

Emilia Michałowska zapisała się w pamięci mieszkańców jako osoba pełna ciepła, energii i miłości do swojej małej ojczyzny. Jej bogata twórczość oraz wkład w życie kulturalne Drużbic stanowią trwały element naszej lokalnej tożsamości.

Stanisław Wolski – Wspomnienie o Artyście Rzeźbiarzu

Data urodzenia: 3 lipca 1955 r.
Data śmierci: 13 luty 2023 r.

Biografia i Początki Pasji

Stanisław Wolski był mieszkańcem Suchcic w gminie Drużbice. Swoją przygodę z rzeźbieniem rozpoczął całkowicie przypadkowo, strugając zwykłym kozikiem małe figurki w drewnie. Z biegiem czasu to niezobowiązujące zajęcie przerodziło się w głęboką, życiową pasję. Artysta nie posiadał formalnego wykształcenia artystycznego – był typowym samoukiem, który samodzielnie odkrywał tajniki rzemiosła i formy przestrzenno-plastycznej. Rzeźbienie traktował przede wszystkim jako hobby oraz idealną odskocznię od trudów codzienności.

Ewolucja Stylu i Twórczości

Pierwsze prace Stanisława Wolskiego powstawały z drewna i były mocno zakorzenione w tradycji, tworzone na tzw. „Ludową Nutę”. Z czasem jednak artysta zaczął poszukiwać nowych środków wyrazu, co doprowadziło do wyraźnej ewolucji jego stylu w kierunku rzeźby współczesnej i nowoczesnej formy.

Eksperymentowanie z materiałem: Do swoich drewnianych kompozycji zaczął stopniowo włączać inne tworzywa, takie jak metal, a nawet papier.
Wytwory wyobraźni: Jego dzieła nie były prostym odwzorowaniem rzeczywistości, lecz unikalnymi produktami jego własnej, bogatej wyobraźni.
Poszukiwanie formy: Twórczość artysty charakteryzowała się ciągłym testowaniem granic materiału oraz nieustannym eksperymentowaniem z przestrzenną formą.

Działalność Wystawiennicza i Dziedzictwo

Choć rzeźba stanowiła dla niego przede wszystkim osobistą pasję, Stanisław Wolski aktywnie uczestniczył w życiu kulturalnym regionu. Swoje prace regularnie prezentował szerokiej publiczności na wystawach indywidualnych oraz zbiorowych, organizowanych w różnych regionalnych ośrodkach kultury. Pozostawił po sobie bogaty i oryginalny dorobek artystyczny, który na stałe wpisał się w dziedzictwo kulturalne gminy Drużbice.